مقدمه: به تازگی دو سمان جدیدWOLCA (Wollastonite calcium a aluminate) و CAA (Calcium aluminate a aluminate)  با سازگاری نسجی و قابلیت سیل کنندگی مناسب معرفی شده اند، اما رادیواپسیتی این دو ماده هنوز مشخص نمی باشد. هدف پژوهش حاضر، تعیین حداقل میزان مورد نیاز دو نوع رادیواپسی فایر جهت افزودن به سمان های CAA و WOLCA به منظور تامین رادیواپسیتی مورد انتظار و مقایسه آن ها با Pro-root MTA و سمان پرتلند بود.مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی- آزمایشگاهی، اکسید بیسموت با نسبت های 10 درصد و 20 درصد و سولفات باریم با نسبت های 10 درصد و 20 درصد به عنوان رادیواپاسی فایر به CAA و WOLCA اضافه شد و درصدهای مختلف آن با Pro-root MTA (Mineral trioxide aggregate) به عنوان استاندارد طلایی مقایسه گردید. 60 عدد حلقه تفلونی با قطر داخلی 10 میلی متر و ضخامت 1 میلی متر طبق دستورالعمل شماره 6876 سازمان جهانی استاندارد (ISO 2001) تهیه و در 12 گروه 5 تایی دسته بندی شدند. نمونه ها بر روی پلیت کاست فسفری قرار داده شدند سپس با دستگاه رادیوگرافی با شرایط 0.6s، 8mA، 63KVP رادیوگرافی تهیه شد. داده ها با استفاده از آزمون آماری آنالیز واریانس یک طرفه در سطح معنی داری 0.95 بررسی شدند.یافته ها: Pro-root MTA، نسبت وزنی 0.8 گرم 0.2+CAA گرم اکسید بیسموت، نسبت وزنی 0.8 گرم 0.2+WOLCA گرم اکسید بیسموت و نسبت وزنی 0.9 گرم 0.1+WOLCA گرم اکسید بیسموت به ترتیب دارای بیشترین میزان رادیواپسیتی (میلی متر آلومینیوم) بودند (0.001>p value).نتیجه گیری: برای دست یافتن به رادیواپاسیتی متناسب با استانداردهای جهانی از این مواد نسبت وزنی 0.8 گرم 0.2+CAA گرم اکسید بیسموت، نسبت وزنی 0.8 گرم 0.2+WOLCA گرم اکسید بیسموت و نسبت وزنی 0.9 گرم0.1+WOLCA  گرم اکسید بیسموت توصیه می شود.

مقدمه: حفظ حیات پالپ دندان همواره برای دندانپزشکان یک اولویت می باشد. امروزه درمان های محافظه کارانه، همچون درمان های پالپی زنده (VPT) به علت مقرون به صرفه بودن و موفقیت قابل توجه آن نسبت به درمان های رایج، مانند درمان کانال ریشه (RCT) مورد توجه است. هدف از درمان پالپ زنده حفظ حتی الامکان بافت سالم پالپ اکسپوز شده حین برداشت قسمت های ملتهب و سپس سیل کردن پالپ با مواد زیست سازگار می باشد. شرح مورد: هدف از این گزارش مورد، شرح درمان پالپ زنده موفق مولر اول راست مندیبل با پالپیت برگشت پذیر در یک بیمار خانم 18 ساله با استفاده از سمان CEM بود. بعد از وقوع اکسپوژر پالپ طی برداشت پوسیدگی وسیع، 2 میلی متر از پالپ ملتهب برداشته شد و با سمان CEM جایگزین شد. CEM با گلاس آینومر تغییر یافته با رزین (RMGI) پوشانده شد و دندان با آمالگام ترمیم گردید. پیگیری های منظم در دوره های 3 و 6 ماه و 1، 2 و 4 سال پس از درمان انجام شد. نتیجه گیری: از نظر بالینی و رادیوگرافی، دندان فانکشنال و بدون علایم و نشانه های عفونت یا التهاب بود. به نظر می رسد، پالپ اکسپوژر نقطه ای، طی برداشت پوسیدگی های عمیق می تواند با موفقیت توسط VPT با استفاده از سمان CEM درمان شود.

مقدمه: Root MTA نوعی MTA است که در بازار ایران معرفی شده است. مطالعات اندکی در ارتباط با این ماده انجام شده است. در این مطالعه استحکام باند فشاری سمان های Root MTA و CEM cement که هر دو محصولات ایرانی هستند، مقایسه شد. مواد و روش ها: این مطالعه ی آزمایشگاهی بر روی 20 دندان کشیده شده اینسایزور فک بالا صورت گرفت. نمونه ها به دو گروه تقسیم شدند کانال گروه اول توسط Root MTA وگروه دوم توسط CEM cement پر شد. جهت بررسی استحکام باند فشاری دستگاه نیرویی را در جهت موازی محور طولی نمونه وارد کرد تا مواد مورد نظر دچار شکست شوند. هرکدام از نمونه ها در یکی از 3 نوع شکست طبقه بندی شدند که شامل adhesive (شکست در اینترفیس ماده و عاج)، cohesive (شکست در خود ماده) و یا ترکیبی از هردو بود. یافته ها: اختلاف معناداری بین میانگین فشار وارده بر دندان ها در بین دو گروه مشاهده نشد (p>0. 05). اختلاف معناداری بین فراوانی های انواع شکست در بین دو گروه مشاهده نشد (p>0. 05). فراوانی شکست cohesive در گروه CEM دو برابر گروه MTA بود (p>0. 05). نتیجه گیری: استحکام باند فشاری بین سمان CEM و سمان Root MTA از لحاظ آماری اختلاف معنی داری نداشت. ماده ی Root MTA در تست استحکام باند در مقایسه با ماده ی CEM نتیجه ی امیدوار کننده ای را نشان داد. و می تواند به عنوان جایگزین سمان CEM مد نظر قرار گیرد. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

مقدمه: استئوپروز یک بیماری تهدید کننده حیات است و از مهم ترین عوامل موثر در ایجاد این بیماری ذخایر کلسیمی ناکافی استخوانی در سنین میانسالی و بالاتر است که به علت فقدان کلسیم کافی در رژیم غذایی در طول دوران زندگی به ویژه در سنین بلوغ و رشد است. بر این اساس امروزه، استفاده از نمک های کلسیمی در قالب مکمل های دارویی و غذاهای غنی شده با کلسیم به عنوان راهکار مقابله با این بیماری به ویژه در خانم ها توصیه می گردد. هدف از این مطالعه بررسی میزان جذب کلسیم از کربنات کلسیم در مقایسه با استات کلسیم بود.مواد و روش ها: طی یک کارآزمایی بالینی، 20 داوطلب مونث در محدوده سنی 25-21 سال با داشتن معیارهای ورود به مطالعه، بررسی شدند. در روز مطالعه ابتدا اولین نمونه ادرار صبحگاهی ناشتای افراد مورد مطالعه جمع آوری شد. 2 ساعت پس از مصرف یک وعده غذایی یکسان، قرص جوشان کربنات کلسیم به صورت محلول در آب به افراد داده شد و نمونه های ادراری در طول 4 ساعت پس از مصرف دارو جمع آوری شد. پس از یک دوره 10 روزه، همین آزمایش دوباره با محلول استات کلسیم تکرار شد. یافته ها با استفاده از آزمون آماری تی جفتی مورد مقایسه شدند.یافته ها: میانگین افزایش کلسیم ادرار به دنبال مصرف کربنات کلسیم 6.1±38.55 میلی گرم و به دنبال مصرف استات کلسیم 6.14±36.33 میلی گرم بود که تفاوت آماری معنی داری بین آن ها وجود نداشت.نتیجه گیری: با در نظر گرفتن مزایای استات کلسیم به عنوان نمک کلسیمی محلول در آب در مقایسه با کربنات کلسیم و با توجه به یافته های حاصل از این مطالعه، به نظر می رسد بتوان از استات کلسیم به عنوان دارویی مناسب در درمان یا پیشگیری از بیماری استئوپروز بهره جست. علاوه بر این، می توان از این نمک برای غنی سازی فرآورده های غذایی به ویژه فرآورده های مایع استفاده نمود.